*  Masakra w Norwegii  *  Masakra w Norwegii  *

 

Norwegia: Solidarność w odpowiedzi na atak na nas wszystkich

 

Norwegowie są w szoku, ale pozostają zdeterminowani by bronić wielokulturowości, pisze Thomas Kvilhaug z organizacji Międzynarodowi Socjaliści z Oslo

Norweski ruch pracowniczy został zaatakowany, a wraz z nim sprawiedliwość społeczna, anty-rasizm, tolerancja i międzynarodowa solidarność. To mały kraj, bardzo wiele osób zna osobiście kogoś, kto zginął lub został ranny w tej strasznej masakrze. Jesteśmy przepełnieni smutkiem i żalem.

Jak wiemy, głównym celem tego aktu terroru byli aktywiści Ruchu Młodzieży Partii Pracy (AUF). AUF jest największym w Norwegii politycznym ruchem młodzieży i takim był przez dekady. Niedługo przed masakrą odbywała się uroczystość upamiętnienia członków AUF zabitych w czasie wojny domowej w Hiszpanii.

 

Pierwszą reakcją na atak był "marsz kwiatów" w poniedziałkowy wieczór (25 lipca), "przeciwko terrorowi". Na ulice Oslo wyszło 150 tysięcy ludzi. A populacja Oslo to tylko 605 tysięcy. Ludzie nieśli kwiaty a plac przy Ratuszu i w sąsiednich uliczkach był tak zatłoczony, że nie można było maszerować.

To było zgromadzenie prawdziwego, wielokulturowego Oslo - ludzie różnych kolorów skóry, narodowości i religii. Wszyscy śpiewaliśmy starą antywojenną piosenkę "Do Młodych" skomponowaną przez socjalistycznego poetę Nordahla Griega. Wzywa ona do międzynarodowej jedności przeciwko głodowi i niesprawiedliwości.

 

Premier Jens Stoltenberg przemawiał do tłumów, wzywając do "tolerancji w otwartym społeczeństwie". Przewodniczący AUF Eskil Pedersen mówił: "Ci, którzy zgromadzili się na wyspie Utoya walczyli o sprawiedliwość, równość i przeciwko rasizmowi". Dodał, że dla wszystkich jest ważne, by kontynuować tę walkę. Ta demonstracja była najlepszą, bezzwłoczną odpowiedzią na ten atak - ale po żalu nadchodzi złość. Terrorystyczne ataki Andersa Behringa Breivika narodziły się z głębokiej nienawiści do socjalistów i ruchu pracowniczego. Będziemy potrzebowali aktywnej walki dla obrony naszego wielokulturowego społeczeństwa i oparcia sie rasizmowi.

Partia Pracy była u władzy od 2005 roku. Przewodzi ona "Czerowno-Zielonej" koalicji z Socjalistyczną Partią Lewicy i chłopską Partią Centrową. Breivik oskarżał Partię Pracy o bycie "zbyt uprzejmą" względem imigrantów i mniejszości. W rzeczywistości rząd niestety aprobował ogólne ataki na azylantów i na prawa uchodźców.

AUF jest jednak bardziej radykalnie usposobiona niż jej partia-matka. Jej członkowie często krytykują kierownictwo i przyłączają się do protestów przeciwko rządowym decyzjom. Są oni towarzyszami w walce przeciwko faszyzmowi i zorganizowanemu rasizmowi, jak również w czasie protestów przeciwko uciskowi uchodźców, przeciwko wojnie w Afganistanie, którą rząd popierał. Coroczny obóz letni AUF na wyspie Utoya odbywał się od ponad 50 lat. Nikt nigdy nawet nie wyobrażał sobie takiego ataku.

 

Zabójca Breivik był członkiem populistycznej prawicowej Partii Postępu do 2007 roku, kiedy to odszedł oskarżając partię o "tchórzostwo". Prawdopodobnie polityka partii w kwestii imigracji i wielokulturowości nie była wystarczająco ostra dla niego. Partia Postępu jest drugą największą partią w norweskim parlamencie. Była przez lata głównym źródłem nietolerancji, rasizmu, anty-azylanckiej i anty-muzułmańskiej propagandy. To nie jest partia faszystowska, ale przyciągała rasistowskie elementy. Jej liderzy wyrzucili ekstremistów gdy stwierdzili, że to "konieczne". Obecnie przyciąga do 25 procent głosów w wyborach.

 

W ostatnich latach, Breivik na prawicowych forach internetowych wyrażał głęboką antypatię w stosunku do "kulturowego marksizmu", wielokulturowości i islamu. Dorastał i mieszkał z matką w generalnie bogatszej, zachodniej części Oslo. Utrzymywał, że miał przyjaciół imigrantów w czasach szkolnych, ale uważa, że to była "pomyłka".

Uważa, że było to coś w rodzaju społecznego spisku ze strony "kulturowych marksistów".

 

Podziwia średniowiecznych Rycerzy Templariuszy i Krucjaty. Inspiruje go Związek Obrony Anglii (English Defence League) chociaż wzywa go do podjęcia bardziej spektakularnych akcji. Wydaje się, że szykował swoje okrutne ataki przez kilka lat. Szczegóły kontaktów Breivika ze skrajną prawicą za granicą wciąż nie są jasne.

 

W Norwegii rasiści i faszyści byli marginesem na skutek masowych mobilizacji i masowych bojowych akcji od lat 80-tych. W 2001 roku, blisko 60 tysięcy osób wzięło udział w pochodzie w Oslo po tym jak faszyści zamordowali czarnego piętnastolatka. W tym roku antyfaszyści zapobiegali dwóm próbom powstania Norweskiego Związku Obrony (Norskforsvarsallianse). W kwietniu, razem z AUF, zmobilizowaliśmy 1500 osób przeciwko rasistom. Rasiści zgromadzili dziewięć osób.

 

Planowany wielokulturowy protest

Międzynarodowi Socjaliści spotkali się ze związkami zawodowymi i innymi działaczami 23 lipca, by przystąpić do organizowania demonstracji po okresie pogrzebów i żałoby. Związkowcy i lewicowcy rozumieją, że atak był polityczny.  25 lipca związek pracowników transportu w Oslo spotkał się by przedyskutować planowany pochód i zadecydować o poparciu go. Centrala związkowa LO w Oslo zdecydowała o przyłączeniu się do demonstracji. Mamy nadzieję, że rada krajowa LO oficjalnie poprze tę inicjatywę. Spodziewamy się naturalnie, że młodzieżówka Partii Pracy AUF będzie w centrum tej demonstracji. Oczywiście obecnie cierpią po stratach, ale jasno oświadczyli, że odżyją i będą kontynuować swoją polityczną działalność w hołdzie ofiarom.

Chcemy demonstracji solidarności z AUF, ale także na rzecz wielokulturowego społeczeństwa, tolerancji i jedności przeciwko rasizmowi.

 

Tłumaczył Bartłomiej Zindulski

 

 

powrót

strona główna